کودکان فلج مغزی بسته به شدت آسیب دچار مشکلات حرکتی و گفتاری و احتمالا شناختی و ذهنی می باشند

 

این آسیب به نوعی است که :

پیشرفت نمیکند

در صورتی که از توانایی هایشان استفاده نکنند آن توانایی ها را از دست می دهند

یک اصل مهم در درمان

 

میبایست از حداقل توانایی های کودک استفاده کرد تا اولا این توان از دست نرود و ثانیا بتواند توانایی های دیگری نیز کسب نماید

 

همانگونه که ما در طول روز حرکات مختلفی را در قالب کارهای مختلف انجام می دهیم کودک فلج مغزی نیز میبایست از حداقل توان خود در قالب فعالیت های ساده در طول روز استفاده نماید

بزرگترین مشکل خانواده هایی که فرزند مبتلا به فلج مغزی دارند این است که گمان میکنند با تجویز دارو یا رخداد یک کار خارق العاده ای که توسط یک دکتر یا کاردرمانی انجام میشود فرزندشان خوب میشود و راه میرود

البته و صد البته هیچ کس منکر این نیست که فرزند شما تحت نظر یک متخصص یا فیزیوتراپیست نباشد بلکه مقصود این است که با افزایش جلسات درمانی و عدم استفاده از آموزش ها در منزل طی یک پروسه ی بیست و چهارساعته دچار اشتباه در مسیر بهبودی کودک میشویم

اگر شما برنامه داشته باشید میتوانید از فرصت زمانی استفاده ی بهتری در جهت افزایش توان فرزندتان داشته باشید

برای مثال اگر وضعیت دهی های اولیه را بیاموزید از بسیاری از عوارض ناشی از کم تحرکی فرزندتان جلوگیری میکنید

چون بیشترین بدشکلی ها و کوتاهی ها و رفلکس ها در حالت خوابیده ایجاد میشود

در طول روز فرصت های زیادی دارید تا با کودک خود پروسه ی توانبخشی بیست و چهارساعته را پیش برده و در طی چند ماه شاهد بهبودی فرزندتان باشید

مثلا میدانید پس از استحمام کودکان فلج مغزی میتوانید تمرینات کششی را در جهت بهبود سفتی کودکان انجام دهید

یا اینکه فرزندتان حداقل پس از استحمام اسپیلنت ها را راحت تر می‌پوشد و زمان بیشتری آن را استفاده میکند

توانبخشی بیست و چهار ساعته مبتنی بر استفاده از تمام موقعیت ها در درمان کودک است

 

اجازه ندهید چشمان شما به دیدن کودکی که در یک وضعیت بدشکل خوابیده است عادت کند