حرکات حنجره آناتومی کاربردی|مجهزترین توانبخشی دلمبر

حرکات حنجره آناتومی کاربردی|مجهزترین توانبخشی دلمبر

 

تا سال های اخیر اطلاعات محدودی راجع به حرکات حنجره وجود داشت زیرا مشاهدات اساسابه وسیله لارنگوسکوپی با آینه و فلوروسکوپی با ماده حجب به دست آمده بود.در نتیجه مدل های مربوط به حرکات حنجره اصولا دو بعدی بود.ترسیمات مربوط به گلوت در بسیاری از کتاب های تکست بر پایه مشاهدات حاصل از لارنگوسکوپی با آینه است. چین های صوتی در وضعیت باز و بسته ترسیم می شوند به گونه ای که انکار ساختارهای خطی سفتی هستند که حول کامیشر قدامی می چرخند و تنها در صفحه اگزیال حرکت می کنند.جزییات مربوط به حرکت کامیشر خلفی عمدتا مورد توجه قرار نگرفته است.این قبیل برداشت های غلط از حرکات حنجره در تناقض با آناتومی حنجره است که از صدها سال پیش در توصیف  آناتومیک آن شرح داده شده است.

اندوسکوپی فلکسیبل استروبوسکوپی و تصویربرداری کامپیوتری آشکار ساخته است که حرکات حنجره پیچیده تر از آن چیزی است که قبلا تصورمی شد. عناوینی که به طور معمول برای توصیف وضعیت  قرارگیری چین های صوتی به کار می رود(نظیر کاداوریک و پارامدیان)برای نشان دادن ترکیب سه بعدی گلوت نا کافی است.چین های صوتی به غیراز این که در یک صفحه واحد بازو بسته میشوند حرکات سه بعدی نیز دارند وطول و شکل آنها فعالانه تغییر می کند.

علاوه بر این بخش بندی سگمانی در عضلات داخلی حنجره بیانگر وجود قابلیت کنترل بسیار ظریف است.به عنوان مثال عضله کرایکوآریتنویید خلفی انسان به دو کمپارتمان تقسیم می شود.این دو قسمت به وسیله اعصاب جداگانه عصبدهی می شوند:ازلحاظ ترکیب نوع فیبر باهم فرق دارند وبه طرف های مخالف زائده عضلانی ختم می شوند.از مدت ها قبل مشخص شده بود که عضله تیروآریتنویید انسان واجد یک کمپارتمان مدیال جداگانه به نام عضله و کالیس است.

مکانیسم های ویژه مسئول هریک از حرکات حنجره شناخته نشده اند هرچند برخی اصول بنیادی حرکات حنجره مشخص هستند. آریتنوییدها قطعاتی از حنجره هستند که فعالانه حرکت می کنند.ابداکسیون و اداکسیون چین های صوتی از حرکت زوائد صوتی آریتنوییدها نسبت به کامیشرقدامی حاصل می شود.انتهاهای قدامی چین های صوتی ساکن هستند ودر محل کامیشر قدامی  به غضروف تیروئید فیکس می شوند.انتهاهای خلفی به آریتنوییدها متصل می شوند که به وسیله مفاصلی از نوع گوی و کاسه ای کم عمق به غضروف کرایکوئید مفصل می شوند.حرکت زوائد صوتی وبه تبع آن چین های صوتی یااز انقباض عضلاتی که مستقیما به آریتنویید وصل هستند حاصل می شود یا از نیروی انتقال یافته از دیگر ساختار ها.همانند هر عضله دیگر عملکرد ویژه عضله لارنژیال به مبداومقصد آن و مکانیک مفصل یا مفاصل دریگیر برمیگردد.مثلا انقباض عضله کرایکوآریتنویید خلفی سبب کشیده شدن زائده عضلانی در جهت خلفی و دمی میشود.ساختار مفصل کرایکوآریتنویید مانع از آن می شود که آریتنویید تماما در طول این بردارکشیده شود.در عوض آریتنویید با چرخش خود زوائد صوتی را در جهت بالا و لترال جابه جا کرده و چین های صوتی را ابداکت می کند.برعکس عضله کرایکوآریتنویید لترال زائده  عضلانی آریتنویید را درجهت قدامی و دمی می کشد وچین های صوتی را هم افزایش می دهد درنتیجه عضله به سمت قدام بر روی غضروف آریتنویید کشیده می شود.فعالیت عضله استراپ گردنی  عملکرد گلوت را تحت تاثیر قرارمی دهدوسبب تراکشن روبه پایین تراشه هنگام دم میشود که نتیجه آن ابداکسیون چین های صوتی  خواهند بود.دومین نو از حرکات اساسی حنجره تغییر شکل چین های صوتی ممبرانوس است.انقباض عضله کرایکوتیروئید می توان موجب  کشیدگی چین های صوتی و نازک تر شدن آنها شود.انقباض فعال عضله تیروآریتنویید کوتاه وضخیم تر شدن چین صوتی را در پی خواهد داشت.

Related posts

Leave a Comment